inzichten & herkenning

Hieronder kan je mijn overpeinzingen lezen. Ter herkenning, inspiratie, etc.... Reageren kan op Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken. Graag de titel vermelden van het inzicht waarop je reageert. De teksten mogen niet zonder toestemming van lifecoach franklin worden gekopieerd.


Maart 2018



Een nieuw begin (01-01-2019)

Zoals je kunt lezen op mijn Home pagina ga ik vanaf 2019 voorlopig stoppen met coaching. Aanleiding hiervoor is het verder uitwerken van verschillende thema's die in gesprekken telkens weer terugkwamen, zowel binnen mijn coaching als daarbuiten.

Daarnaast heb ik de afgelopen jaren een serie zeer diepgaande en inspirerende gesprekken gevoerd met bijzondere mensen die bereid waren om hun inzichten en gedachten met mij te delen, ook al ging het hierbij soms om zeer persoonlijke onderwerpen.

Één en ander resulteerde in een serie onderwerpen met nieuwe inzichten, vastgelegd in allerlei documenten. Hier ligt een prikkelende uitdaging voor mij om onderwerpen te groeperen en verder uit te werken. Hierbij houd ik mijn eigen tempo aan en probeer ik vaker in een staat van flow te werken. Ik hoop het resultaat in de loop van 2019 te kunnen presenteren.

Dus: heb geduld, er komt uiteindelijk iets moois aan waarmee ik hoop ook jou te kunnen inspireren!

Ik wens je een warm en inzichtvol 2019 toe!

Hartelijke groet,
Franklin

Rust, ruimte en ontspanning (01-08-2018)

Jaren geleden riepen sommige deskundigen dat ruimte en stilte in het moderne westen een steeds schaarser goed zouden worden. Al werd daar vooral de ruimte en stilte om ons heen bedoeld, niet zozeer de innerlijke varianten. Toch hebben beide meer met elkaar te maken dan we in eerste instantie wellicht zouden vermoeden.

Ons leven kent enorm veel zaken die doorlopend onze aandacht vragen, dus voor we er erg in hebben zijn we continu bezig met ons werk, met onze relaties, met allerlei irritaties, met zaken die gebeurd zijn en zaken welke nog gedaan moeten worden, etc. En omdat we ook nog eens multiconnected zijn, kan het nóg moeilijker zijn om helemaal van alles los te komen.

De dagelijkse drukte in ons hoofd en om ons heen heeft consequenties. Dit kunnen we teruglezen in dagbladen en zien in allerlei documentaires: als we niet regelmatig ontspannen dan kan ons systeem zich niet opladen en wordt de kans op burn-out, overspannenheid of zelfs een depressie een stuk groter.

Echt ontspannen zijn, betekent dat zowel lichaam als geest tot rust komen. Over het algemeen vinden we het lastig om onze gedachten helemaal stil te zetten en daarmee ruimte te ervaren in ons hoofd. Meestal gebruiken we fysieke inspanning om daarmee geestelijke ontspanning te bereiken. Door onze focus te richten op de fysieke inspanning, komen we mentaal ook tot rust doordat onze gedachten over andere zaken naar de achtergrond verdwijnen.

Verder proberen we te ontspannen door specifieke afleidingen te kiezen. Vakantie, hobby’s, lezen, film kijken, uit eten gaan: het zijn allemaal activiteiten die niet direct gericht zijn op het leegmaken van de geest, maar wat vaak wel indirect de bedoeling is. Het verblijven in een omgeving met relatief weinig prikkels (bijv. strand, bos) helpt ons ook om tot rust te komen.

We kiezen vooral omwegen om onze gedachtestroom enigszins tot bedaren te brengen. De meesten van ons hebben nooit geleerd hoe we dit rechtstreeks zouden kunnen doen. Meditatie kan hier een prima hulpmiddel voor zijn; de laatste jaren wordt dit door meer en meer mensen in het westen omarmd. Ook bedrijven raken steeds meer geïnteresseerd in meditatiecursussen voor hun medewerkers, simpelweg omdat ze merken dat deze gaandeweg lekkerder in hun vel komen te zitten, en daardoor beter functioneren.

Jammer genoeg wordt een techniek als meditatie meestal pas ingezet als er al problemen zijn ontstaan. Er komen steeds meer wetenschappelijke bewijzen dat een overdaad aan stress (vooral aanhoudende stress over een langere periode) flinke schade aan lichaam en geest kan toebrengen.

Niet voor niets winnen retraites aan belangstelling: plekken met een minimum aan prikkels van buitenaf. Maar ook in ons dagelijks bestaan zou het goed voor onze gezondheid zijn om wat vaker de rust en ruimte op te zoeken, in ons hoofd en om ons heen.

Om over na te denken in je zomervakantie (01-07-2018)


- In hoeverre neem je in je levenskeuzes de waardering van je omgeving mee?

- Investeer je vooral in je welzijn of in je welvaart?

- Is het belangrijk om het maximale uit je leven te halen? Waarom wel/niet?

- Is geluk belangrijk voor je? Zo ja, wat doe je hiervoor?

De betekenis (01-06-2018)

We geven zelf betekenis aan ons ­­­­bestaan. Onze samenleving speelt hierbij een grote rol; zo legt zij bijvoorbeeld de basis voor wat wij als goed of fout bestempelen. Maar betekenis kan ook voortkomen uit wat wij in ons leven meemaken. Of waar we (gaandeweg) in (gaan) geloven. We kunnen overal betekenis aan geven, zowel aan materiële als immateriële zaken. De mate waarin we betekenis aan iets geven is sterk afhankelijk van het belang dat we eraan hechten.

In het algemeen vullen we ons leven met -voor ons- betekenisvolle zaken, omdat dit ons leven richting lijkt te geven. Zolang dergelijke betekenissen ons inspireren, focus geven en/of positief motiveren, lijkt er niets aan de hand. We houden ons echter ook regelmatig bezig met negatieve betekenissen die we aan gebeurtenissen, personen, etc. koppelen, welke ons boos, verdrietig en/of gefrustreerd kunnen maken. Nog afgezien van de tijd en energie die we hierin steken.

Als we eenmaal een betekenis ergens aan gekoppeld hebben, positief of negatief, dan zal dit niet snel veranderen. We kunnen daarnaast verstrikt raken in de vele betekenissen die we gedurende ons leven overal aan geven. Wat zou er gebeuren als we probeerden om minder betekenis te geven, bijvoorbeeld aan iets wat ons overkomt? Zouden we dan luchtiger in het leven kunnen staan?

We zouden onszelf vragen kunnen stellen als: wat voor betekenis heeft dit onderwerp of deze situatie/persoon voor mij, en waarom? Of: waarom is iets of iemand zo belangrijk dat ik er zoveel energie in steekt? Of: waarom ervaar ik een sterke emotie bij sommige personen/situaties? De antwoorden gaan vooral veel zeggen over jezelf en je kijk op jouw leven.

En dan natuurlijk de ultieme vraag: wat voor betekenis geven we aan ons leven? Hoeveel betekenis moet het hebben om te kunnen spreken van een mooi/interessant/leuk/gelukkig/tevreden leven? Of omgekeerd: hoe weinig betekenis heeft ons leven eigenlijk nodig om mooi/interessant/leuk/etc. te zijn?

We geven zelf betekenis aan ons bestaan. Dit betekent dus ook impliciet dat we kunnen bepalen wat voor invloed het uiteindelijk op ons heeft. Een boeiende insteek die interessante inzichten kan opleveren.

Oorzaak en gevolg (01-05-2018)

Onze moderne wereld is er één vol tegenstrijdigheden - waar we vaak zelf debet aan zijn. We leggen de lat meestal (te) hoog in ons werk en zijn perfectionistisch, want goed is zelden goed genoeg, al weten we dat dit geen gezonde houding is en kan leiden tot bijvoorbeeld een burn-out. We 'moeten' altijd beschikbaar zijn voor onze klanten c.q. werkgevers en worden steeds vaker op efficiëntie en klantgerichtheid beoordeeld (met dank aan alle reviewopties, zelfs tot in de taxi). Maar zelf willen we óók snel geholpen worden in winkels en weten of een bedrijf/persoon goed aangeschreven staat.

We willen goedkoop naar alle wereldbestemmingen kunnen vliegen, maar thuis liever niet geconfronteerd worden met nog meer vliegtuiglawaai en bijbehorende vervuiling. Onze dagelijkse boodschappen willen we betaalbaar en gemakkelijk in huis halen, maar we sluiten de ogen voor de misstanden bij de supermarkten en/of de afleverbedrijven. We willen goedkoop kunnen overnachten in de hele wereld, maar niet stilstaan bij de problemen zoals afval en overlast die overtoerisme met zich mee kan brengen.

Doordat aankopen meer en meer online worden gedaan en wij als consument steeds hogere eisen stellen aan prijzen, aan flexibiliteit van bezorging en aan de klantenservice, ontstaan er bedrijven waar werknemers steeds flexibeler moeten werken onder beroerde omstandigheden, weinig krijgen betaald en hard worden afgerekend op hun snelheid van werken. Deze bedrijven maken veelal enorme winsten, maar de mensen op de vloer krijgen hier meestal weinig van mee.

Durven we stil te staan bij de keerzijde van deze wijze van leven en consumeren?

We willen het maximale uit het leven halen en liever niet beperkt worden in onze mogelijkheden. Maar slaat de balans nu door? Willen we wellicht teveel? Ons is nooit geleerd hoe we een prettig leven zouden kunnen scheppen door zo nu en dan één of meer stappen achteruit te doen. Stilstand en achteruitgang worden doorgaans als schrikbeelden gepresenteerd. Maar hoe erg is het om daadwerkelijk een stap achteruit te doen, bijvoorbeeld in onze ambities, als we erachter komen dat we eigenlijk jarenlang overgepresteerd hebben? We willen kalmte en rust ervaren maar handelen hier nauwelijks naar.

En zouden we bereid zijn om meer te betalen voor onze luxe artikelen als we wisten dat mensen in fabrieken en distributiecentra hiermee een menswaardiger leven zouden krijgen? Of dat hiermee bijvoorbeeld schonere vormen van transportatie zouden kunnen worden gefinancierd, of minder afval in de oceanen? Willen we in zee blijven gaan met bedrijven die vooral gericht zijn op het maximaliseren van winst óf met bedrijven die gericht zijn op een meer menselijke benadering van hun werknemers? Willen we de consequenties van ons handelen op meer niveaus ervaren en dus moeite, tijd en energie steken in goed ingelicht zijn op dit gebied?

Durven we andere eisen aan onszelf, ons leven en aan anderen te stellen? Eisen die meer te maken hebben met welzijn dan met welvaart?

Bewust worden van onszelf is bewust worden van waar we staan in de samenleving. Werken aan onszelf is werken aan de samenleving.

Het gevaar van zoenende mannen (01-04-2018)

Afgelopen week bleek dat het Reformatorisch Dagblad heeft meegewerkt aan het verspreiden van een online petitie van actiegroep Civitas Christiana. Deze petitie roept met de campagne Gezin in Gevaar op om te tekenen tegen "onsmakelijke reclames".

En waar gaat om? Straatposters met twee zoenende mannen. In een licht sexy pose. Men vindt dit een "zedenloos tafereel". Wat een treurigheid. Roepen deze beelden op tot expliciete seks? Tot gewelddadig handelen? Nee dus. Het gaat simpelweg in tegen het beeld dat deze actiegroep heeft van hoe een 'keurige' samenleving zou moeten functioneren.
Het blijft een interessant fenomeen, het feit dat sommige mensen nog steeds menen hun (verouderde) normen en waarden aan anderen te moeten opleggen. Natuurlijk mag iedereen zijn eigen mening hebben, maar om nu een petitie op te starten? Men zoekt vooral medestanders om zich gesterkt te voelen in het eigen gelijk.

Wat zegt dit eigenlijk over degenen die hier zoveel aanstoot aan nemen? Dat uitingen van liefde alleen voorbehouden is aan wat men blijkbaar 'normaal' vindt? Maar wie bepaalt er wat normaal is? Dat sommige uitingen van liefde in de kiem moeten worden gesmoord? Dat uitingen van liefde sowieso niet getoond mogen worden in de publieke ruimte?
Waar is actiegroep CC eigenlijk bang voor? Voor het afbrokkelen van de zedelijke moraal? Heeft de geschiedenis niet afdoende aangetoond dat deze moraal zélf vaak dubieuze kanten heeft? En denkt men écht dat het gezin nog steeds de hoeksteen van de samenleving is?

Onder andere wordt het 'argument' aangehaald dat "ook de kleine kinderen dit kunnen zien". Dit is echter geen argument. Alsof een kinderbrein schade ondervindt van dit soort beelden. Als mensen leuk en lief zijn voor elkaar, dan is het slecht voorstelbaar dat kinderen hier een probleem mee hebben. Het échte achterliggende argument is waarschijnlijk: stel je voor dat het kinderbrein op een idee wordt gebracht waar de ouders van in een kramp zouden kunnen schieten!

Het Reformatorisch Dagblad en Civitas Christiana worden terecht stevig aangepakt op verscheidene social media. Twitteraars verwijten de actiegroep en de krant dat hun actie in strijd is met verdraagzaamheid en naastenliefde. Iets waar het christendom juist voor zou moeten staan.

Men zou beter pogingen kunnen ondernemen om als mens te groeien, om open te staan voor positieve veranderingen, in plaats van krampachtig vast te houden aan datgene wat men kent. De eigen waarheden durven bevragen. Als deze groep zich met eenzelfde vastberaden animo zou inzetten tegen bijvoorbeeld geweld en agressie, zou dit de maatschappij een stuk verder kunnen brengen op het gebied van tolerantie en acceptatie. Van haat zaaien is nog niemand gelukkig geworden, zo is ook te lezen in vele levensbeschouwende boeken, waaronder de bijbel.

Twee zoenende mannen kunnen ook staan voor iets moois. Helaas blijkt anno 2018 dat dit inzicht nog tot velen niet is doorgedrongen.

Wat voor invloed heeft social media op ons? (01-03-2018)

Maandag 5 maart jl. publiceerde de Volkskrant een interessant artikel over Facebook. Hier is onder andere te lezen dat oud-werknemers van Google en Facebook enige tijd geleden de handen ineen hebben geslagen en een groep hebben opgericht (Center for Humane Technology), welke waarschuwt voor de nadelige effecten die (excessief gebruik van) sociale netwerken op ons kunnen hebben.

Op de (Engelstalige) website van Centre for Humane Technology wordt uitgelegd waar de gevaren liggen in de combinatie extreem veel gebruikers/enorme hoeveelheid data/duizelingwekkende winsten. Google, Instagram, Facebook, Twitter, etc. hebben in de loop der jaren mooie producten voortgebracht, maar de tijd lijkt rijp om te onderzoeken wat voor impact deze producten precies hebben op ons bestaan. Het wordt langzaamaan steeds duidelijker dat er wordt ingespeeld op het beloningscentrum van ons brein, zodat we continu getriggerd worden om opnieuw gebruik te maken van social media. Verslaving ligt op de loer. Ons sociale leven, onze mentale rust en ons zelfbeeld worden steeds sterker in negatieve zin beïnvloed, vaak zonder dat we dit zelf doorhebben.

Iedereen moet voor zichzelf uitmaken in welke mate men gebruik wil maken van social media, maar het is een goede zaak als we onszelf informeren over de keerzijde die dit gebruik met zich mee kan brengen. Het is belangrijk dat wij de controle in eigen hand houden, en deze niet uit handen geven aan organisaties waarvan onduidelijk is of hun producten uiteindelijk bijdragen aan het welbevinden van de gebruikers.



Toon alle inzichten uit het archief