inzichten & herkenning

Hieronder kan je mijn maandelijkse overpeinzingen lezen. Ter herkenning, inspiratie, of.... Reageren kan op Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken. Graag de titel vermelden van het inzicht waarop je reageert. De teksten mogen niet zonder toestemming van lifecoach franklin worden gekopieerd.


Oktober 2016



Je best doen: een overpeinzing (01-10-2016)

Soms kan een simpel zinnetje aanleiding zijn tot allerlei overpeinzingen. Bijvoorbeeld: "Om succesvol te zijn moet ik mijn best doen". Hier komen allerlei vragen uit voort. En -niet te vergeten- aannames. Kunnen we "je best doen" en "succesvol zijn" meten in absolute of relatieve zin? Wat is de definitie van "je best doen"? We snappen gevoelsmatig wat er bedoeld wordt, maar kunnen we het ook in woorden vatten? En waar doen we dan ons best voor, welk resultaat hebben we daarbij in gedachten? Gaat dit over het zo goed mogelijk afhandelen van een taak die we op ons hebben genomen? Zo ja, wanneer vinden we het dan goed genoeg? Als we er een goed gevoel bij hebben? Of als we er (bijna) bij neervallen? Misschien gaat het uiteindelijk niet zozeer om de taak zelf maar meer om wat het resultaat over ons zegt? Of gebruiken we "je best doen" vooral als een interne aanjager om ons op een hoger niveau te laten presteren dan we doorgaans van onszelf gewend zijn?

Trouwens: is het echt nodig om ons best te doen om succesvol te kunnen zijn? Zou 'gewoon' ook goed genoeg kunnen zijn? Waarom wel/niet? Als iets ons gemakkelijk afgaat vanwege onze aangeboren talenten, doen we dan wel ons best op dat moment? Wanneer vinden wij sowieso dat we ons best hebben gedaan? En is dit dan gemeten naar onze eigen maatstaven, of die van een ander? Hoeveel energie steken we in de bijbehorende handelingen: zijn we vooral ontspannen bezig of is "je best doen" onwillekeurig gekoppeld aan (enige) stress? Horen we in gedachten al de kritiek van de buitenwereld of zijn we hierin redelijk onafhankelijk?

En voor wie doen we ons best? Vooral voor onszelf of vooral voor een ander? Welke normen en waarden hanteren we doorgaans hierbij: die van de buitenwereld/maatschappij of onze eigen? Zijn we ons bewust van dit verschil? Als we niet regelmatig ons best zouden doen, in hoeverre speelt hierbij de (irreële) angst een rol dat we vroeg of laat afglijden naar de andere kant: luiheid en/of gemakzucht?

Daarnaast: wat betekent 'succesvol' zijn? Waar wordt dit aan afgemeten? Is dit maatschappelijk succes of persoonlijk succes? Maken we hierin verschil? In hoeverre vinden wijzelf dat we succesvol zijn in ons leven? En waarom vinden we dat? Wat zegt dit over onze prioriteiten in het leven? Kunnen we inzien dat succes vooral een relatief en persoonlijk begrip is? En dat ons idee van succes in de werkelijkheid soms keerzijden heeft waar we (te) weinig bij stil staan?

In de zoektocht naar de antwoorden op bovenstaande vragen worden we geconfronteerd met verschillende soorten balans, op allerlei vlakken. De balans tussen onze interne en de externe wereld. Tussen perceptie en realiteit. Tussen ons streven en de beschikbare mogelijkheden. Tussen verwachting en eindresultaat. Om een balans beter te kunnen bepalen, is het noodzakelijk om eerst bewust te worden van de gedachteprocessen die we hierbij gebruiken. Het kan heel verfrissend werken om ingesleten handelingen en gedachten regelmatig onder de loep te nemen en te evalueren of deze nog bij ons passen.

In tegenstelling tot de belastingdienst kunnen we ons leven vaak simpeler, leuker én gemakkelijker maken. We hebben al heel veel kennis op dit vlak tot onze beschikking. De uitdaging ligt in het constructief en regelmatig toepassen van deze kennis in de praktijk en open te staan voor nieuwe inzichten omtrent onszelf.



Toon alle inzichten uit het archief